Pek çok kadın gebeliğe herhangi bir biçimde karışmanın ahlaki,dinsel ve biyolojik açıdan yanlış olduğunu düşündüğü için kürtaja şiddetle karşı çıkar.Kimileride aynı şiddette kürtajı savunur.Çoğumuzun duyguları ikisi arasındadır; istenmeyen gebelik ortaya çıkınca çoğumuz karmakarışık duygular içinde bocalarız.Ailelerimizin,akraba ve arkadaşlarımızın durumu öğreneceğinden, cezalandırılmaktan korkarız.
Ne yapacağımıza karar verememekten korkarız, bu kararsızlık sıkıntıyı arttırır.Yalnız başına karar vermekten korkarız.Tabii, anneliğin getirdikleri de bizi korkutur.Yasal ve tehlikesiz olduğunu bilmemize karşın kürtajdan da korkarız.Ödeyebileceğimden daha fazla para gerekecek mi? , Canım acıyacak mı? , Ameliyat sonrası komplikasyonlar beni rahatsız edek mi? , Bir daha gebe kalabilecek miyim? , Şimdi suçluluk duyuyorum yaşamımın geri kalan bölümünde de bu duyguyu taşıyacak mıyım? , Yaptığımdan pişman olup bebeği doğurmuş olmayı isteyecek miyim? , Cinsellikten korkacak mıyım? bir erkekle yenide doğru dürüst bir ilişkiye girebilecek miyim? , Frijid olacak mıyım? , Yeniden normal olacak mıyım?
Bütün bu korkuları duymanız ruhsal olarak bunlardan etkilenmeniz kimi zaman çok normaldir.Kürtajdan sonra doğum sonrası bunalımına bile girebilirsiniz.Kürtajdan sonra kendinizi birkaç hafta hüzünlü,üzgün,ağlamaklı,yetersiz,beceriksiz,kararsız duymaya hazırlıklı olun.Ne var ki, çoğu kadın üzgün olsa da bir süre sonra ferahlama duyar.
Önünüzde zor günler bulunacak,bir desteğe gereksiniminiz olacaktır.Kürtajdan önce bu desteği sağlamaya çalışın.Bir arkadaşınızdan yardım isteyin, arkadaşınızın kürtaj sırasında ve kürtaj sonrasında yanınızda bulunmasını sağlayın.Bu arkadaş doktorunuzsa daha da iyi;anne ya da babanızsa çok şanslısınız; eşinizse dünyalar sizin olmalı.Bulacağınız kişiye gereksinim duyacağınızı, yanınızda olursa kürtaj sonrası bunalımından daha kolay çıkabileceğinizi unutmayın.
